Spacer po Islandzkim lesie

Widok na góre Esje

Gorące Błotka

Z tatą i Szymkiem
Piękne widoki można się rozmarzyć:)

Z mamą i Szymkiem
Z Szymkiem:)



Z mamą

W Tingveliri, nieopodal stolicy Islandii – Rejkjaviku, można zobaczyć olbrzymią gelogiczną atrakcję. Stanowią ją dwa brzegi rowu tektonicznego: z jednej strony jest to tektoniczna płyta kontynentu europejskiego a z drugiej płyta kontynentu amerykańskiego. Wygląda to wszystko na zwykły kanion po wyschniętej rzece. Obie te płyty oddalają się od siebie co roku o kilka centymentrów.Przecież obie płyty kontynentalne już nigdy nie będą w takiej, jak dziś, pozycji. No ale różnicy wcale nie widać na oko. Można o niej jedynie opowiadać. Nasza planeta ma sporo czasu.

Doktor Konečny – wulkanolog, który na początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku wziął udział w ekspedycji wulkanologicznej na Islandię – mówi : „Cały ten proces zaczął się przed 35 milionami lat. Od wynurzenia się Islandii z morza przeszło już conajmniej 10 okresów paleologicznych. Wielkie wędrujące lodowce spowodowały, że wyspa jak gdyby „podskoczyła" o kilkaset metrów – no i oczywiście powstały nowe wybrzeża. Tego żaden aparat fotograficzny nie jest w stanie zarejestrować. Ani tego, jak Islandia może stać się nowym kontynentem. Wystarczy tu jakieś 100 mln lat i kilka „gotujących się” wulkanów. Przecież tak powstawały obecne kontynenty – z tym, że potrzebowały one na to trochę więcej czasu – około czterech miliardów lat. A oddalają się one od siebie każdego roku o 7 cm. Kanion przy Tingveliri stale się rozszerza, rana jak gdyby „ goi się ”, wyspy ciągle przybywa.

Czasem przyda się odświeżyć nieco pamięć. Minęło zaledwie 700 lat, a już nie pamiętamy co się stało z zielonymi pastwiskami Wikingów na Grenlandii. Jeszcze w XIII wieku wyspa była zielona, a tu nagle pokryta ona została prawie całkowicie lodem. Islandia miała w tym względzie znacznie więcej szczęścia niż Grenlandia, choć obie wyspy leżą stosunkowo blisko siebie. Jest tam duża wilgotność powietrza, długotrwałe mgły, nie ma ciężkich zim, ale też i lata nie są zbyt gorące. Gorące są jedynie gejzery. „Wie” o tym woda deszczowa, która szczelinami przecieka w głąb Ziemi i tam dostaje się blisko gorącego jądra wulkanu. Wtedy gwałtownie wrze, zamienia się w parę i wypychana jest gwałtownie, w górę. A tam już czekają na nią

Japończycy z aparatami fotograficznymi. Albo dwoje młodych ludzi, którzy decydują się w Wielkim Islandskim Gejzerze wykąpać. Beztrosko skaczą do wody i...mogą się po prostu ugotować! Naprawdę nie warto ryzykować w takich przyrodniczych laboratoriach, choć Islandia stanowi właśnie takie, najpiękniejsze na świecie, laboratorium przyrodnicze. Ale nie dla ryzykantów. Dla poważnych naukowców. Niczego nie trzeba tu sztucznie wytwarzać – wszystko jest jak najbardziej prawdziwe.

Jeśli chcemy lodowiec – to proszę bardzo: Vatnajökul. Ma powierzchnię ponad 8 km², a w niektórych jego miejscach pokrywa lodu ma grubość jednego kilometra. Jeśli chcemy gejzer – to też proszę bardzo – wytrysk o nazwie Gaysir. Jego nazwę przyjęły wszystkie gejzery na świecie. Wyrzucana przez niego gorąca woda i para wylatują w powietrze na wysokość prawie 50 m! I tak co 7- 8 minut. Jeśli chcemy zobaczyć wulkan – to najlepiej podziwiać Katlę, najbardziej aktywny wulkan na wyspie.

Wszędzie tu w powietrzu czuć siarkę, krajobraz jest księżycowy, a w wielkich szczelinach mamy jedynie bagno. Zbiornik magmy o nazwie Krafly znajduje się bardzo płytko pod ziemią – znacznie bliżej nas, niż w innych wulkanach. Gdy dostanie się do niego woda powierzchniowa, to prawie natychmiast zamienia się ona w parę – i strzela na powierzchni jak korki od szampana.

Dzisiaj nauczyliśmy się nawet wykorzystywać ten rodzaj energii. W Krafli powstała elektrownia geotermiczna. Z niej płynie prąd do prawie całej północnej części Islandii, w tym i do Rejkjawiku. Przez specjalne wwierty, na powierzchnię wydostaje się gorąca para wodna, która porusza elektryczne turbiny, a powstająca w wyniku odzysku energii ciepła woda może służyć do ogrzewania domów w systemie centralnego ogrzewania. Cała stolica Islandii jest tak ogrzewana, a nadwyżka uzyskanej w ten sposób ciepłej wody wpuszczana jest do basenów, w których można się kąpać czy popływać. Woda w nich ma kolor mleczno-niebieski. I jest błogo ciepła...

Artykuł Piotra Rosochowicza

Islandzkie ZOO w Reykjaviku

A to jest Islandzki Koziołek Matołek:D

Lisek polarny:)

Małe stadko kózek:)

Renifer:P

Foczka:)
Wybrałam się z rodzinką zobaczyć Islandzkie ZOO, które znajduje się w Reykjaviku:)
Przeliczyłam się co do zwierzątek mieszkających w owym zoo. Moim oczom ukazały się islandzkie koniki, renifery, foki, barany, króliki, krowy i dużo innych różnych zwierząt. Zapraszam do obejrzenia:)))

Rozszczepienie płyty tektonicznej na Europejska i Amerykańska

Między Błękitną Laguną a Grindavikiem znajduje się Rozszczepienie płyt tektonicznych na Amerykańską i Europejską.

Reykjanesbaer

A tak wygląda izba w której kiedyś mieszkali Islandczycy:)





W Reykjanesbaer znajduje się zabytkowa Łódź Wikingów ( w obecnej chwili są wykonywane prace nad wiatą dla łodzi) oraz muzeum mieszczące się w prawdziwym domku wikingów...

Wodospad Gulffoss

Najbardziej znanym krajem w Europie, pod względem ilości wodospadów jest Islandia. Wodospady powstały w tym kraju na progach płaskowyżu opadającego ku stromym wybrzeżom, tworząc malownicze krajobrazy. Jednym z najbardziej znanych wodospadów, nie tyle pod względem wielkości, ale malowniczości jest złoty wodospad. Ma on dwie prostopadłe kaskady: górna o wysokości 11 metrów, dolna 21 metrów. W dół kanionu spada średnio 103 metry3 wody na sekundę. Z powodu budowy tamy i elektrowni wodospad miał zniknąć ale dzięki protestom jednej z okolicznych mieszkanek udało się ocalić ten cud natury. Dzięki swemu atrakcyjnemu położeniu - niedaleko stolicy Islandii Rejkiawiku jest corocznie odwiedzany przez tysiące turystów.

Piękny widok na panoramę wodospadu


Z tata przy wodospadzie

Wodospad Gullfoss

Piękny widok na wodospad


Z mama i chłopakiem przy Wodospadzie Gullfoss

Błękitna Laguna

Błękitna Laguna jest jedną z popularniejszych atrakcji turystycznych na Islandii. Znajduje się na południe od drogi z Keflaviku do Reykjaviku. Od stolicy dzieli ją 40 km. Każdego roku odwiedza ją ponad 100 tys. turystów w celach rekreacyjnych, wypoczynkowych oraz zdrowotnych. Kąpielisko jest zasilane nadmiarem wody z pobliskiej stacji uzdatniania z licznych w tym rejonie źródeł geotermalnych. Pochodzi ona z głębokości 2000 metrów i jest zbyt słona, aby można było spożytkować ją do ogrzewania mieszkań. Sole te mają jednak szereg właściwości zdrowotnych, z nich też została ukształtowana sama laguna.

Temperatura wody przy ujściu z ziemi ma stałą temperaturę 70° C. Dzięki temu laguna otwarta jest 7 dni w tygodniu, przez okrągły rok. Na miejscu istnieje możliwość wypożyczenia ręczników, a nawet kostiumów kąpielowych. Można także kupić kosmetyki mikroelementowe do skóry z nowej serii Blue Lagoon. W świecie kąpielisko jest jednak znane jako jedyny skuteczny sposób powstrzymujący łuszczycę i inne choroby skóry.

Islandia i MY:)

 

Gejzery

Gejzery rodzaj gorącego źródła, które gwałtownie wyrzuca słup wody i pary wodnej o temperaturze około 100stopni. Woda z gejzerów ogrzewana jest zalegającą kilka kilometrów pod ziemią magmą w procesie hydrotermalnym. Wybuchy gejzerów są dość regularne, ale dla każdego źródła odstępy pomiędzy kolejnymi wybuchami są inne. Woda może być wyrzucana na wysokość nawet 30-70metrów

Nazwa gejzer pochodzi od nazwy najbardziej znanego gejzeru na Islandii GEYSIR. Zaś jego nazwa pochodzi z islandzkiego słowa gjósa= tryskać, wybuchać.